Gökyüzüne baktım ve bir dilek yuttum.

 

Gerçek bir dost eksikliği hissetmek

yaramsin:

“İçinizin fesatlığından insanların mutluluklarına tahammül bile edemiyorsunuz. Bu yüzden herkes kalbinin ekmeğini yerken siz aç kalıyorsunuz”

komiksinmi:

Her gün sessiz sessiz rbmi yapıp çıkıyorum artık kendimi emekliliğini bekleyen memur gibi hissediyorum

yandikalbim:

Sizinle kişisel bir problemim yok artık insan tanımak istemiyorum sadece.